Aspartaam veilig of niet

[Mister10]

Even terugkomen op een eerdere post over aspartaam:

Er bestaan heel wat kunstmatige zoetstoffen. Allen zijn echter in mindere of meerdere mate controversieel op het vlak van schadelijkheid, vooral als ze dagelijks in grote hoeveelheid gebruikt worden.
Zie Sugar substitute - Wikipedia, the free encyclopedia

Het lijkt me daarom verstandig om:
1) meer onafhankelijk onderzoek naar de veiligheid te doen
2) voorlopig elk van deze stoffen met mate te gebruiken
3) producten te gebruiken die gezoet zijn met een gelijkmatig mengsel van zoveel mogelijk verschillende kunstmatige zoetstoffen

Aspartaam blijkt gelukkig toch wel in de meeste landen op de markt te zijn, niet alleen in de Benelux of EU. Bovendien heb ik, en vele anderen, toch ook al heel wat jaartjes overleefd ondanks grote hoeveelheden aspartaam gebruikt te hebben. Laat ons hopen dat dit goede tekenen zijn.

[nicolas24]

Kijk aspartaam is niet het beste product maar voor zwaarlijvige mensen redt dit levens aangezien ze suikerverslaafdzijn. Aspartaam is veilig tot op een bepaalde hoeveelheid. Alsje er teveel van neemt (wat echt extreem veel moet zijn dus) kan je kanker krijgen . Maar alsje het in normale mate gebruikt kanje er alleen maar baat bij hebben.

[wolter]

Precies, al heeft het in hoge dosering al best veel bijwerkingen waar je last van kan krijgen (hoofdpijn, maagpijn, misselijk, last van de ogen en nog meer).

Hier is een lijst gevonden op internet van zoetstoffen en hun bijwerkingen;

Aspartaam (E951)
Zoetkracht: 200 maal zoeter dan suiker
Aanvaardbare Dagelijkse Inname (ADI): 40 mg/kilo lichaamsgewicht
Bijwerkingen: Aspartaam is een methanolverbinding. Methanol wordt door het lichaam omgezet in het giftige mierenzuur. Doordat slechts minimale doses worden gebruikt, blijven eventuele bijwerkingen beperkt tot hoofdpijn en epileptische aanvallen.

Saccharine (E 954)
Zoetkracht: 300-500 maal zoeter dan suiker
ADI: 5 mg/kilo lichaamsgewicht
Bijwerkingen: Lichtschuwheid, blaastumoren bij ratten

Cyclaminezuur (E952)
Zoetkracht: 20-40 maal zoeter dan suiker
ADI: 11 mg/kilo lichaamsgewicht
Bijwerkingen: Lichtschuwheid, diarree

Acesulfaam K (E950)
Zoetkracht: 200 maal zoeter dan suiker
ADI: 15mg/kilo lichaamsgewicht
Bijwerkingen: Geen. Wordt onveranderd door de nieren uitgescheiden.

Sorbitol (E200)
Zoetkracht: half zo zoet als suiker
ADI: 50 mg/kilo lichaamsgewicht
Bijwerkingen: diarree, flatulentie, darmslijmafscheiding, veel plassen. Sorbitol wordt omgezet in fructose en draagt dus in theorie bij aan insulineresistentie!

Mannitol (E421)
Zoetkracht: half zo zoet als suiker
ADI: 50 mg/kilo lichaamsgewicht
Bijwerkingen: hoofdpijn, verwardheid, droge mond, misselijkheid, wazig zien, pijn op de borst, bloeddruksschommelingen en hartkloppingen. Wordt deels omgezet in waterstofgas, waardoor bij hoge doses risico op darmexplosie ontstaat.

[christG]

@wolter: thx, interesting!

[michiel4]

Hmm ik doe elke avond bij mijn kwark wat vloeibare zoetstof, ik gok dat ik zo'n maand of iets meer doe met 125ml, is dit overdreven?

[Mister10]

Origineel gepost door michiel4

Hmm ik doe elke avond bij mijn kwark wat vloeibare zoetstof, ik gok dat ik zo'n maand of iets meer doe met 125ml, is dit overdreven?

Hmm, tenzij je minder weegt dan 1 kg denk ik wel dat je veilig zit.

[wolter]

Origineel gepost door christG

@wolter: thx, interesting!

Graag gedaan,

Ik heb over dit onderwerp ooit eens wat research gedaan omdat een vriend van mij suikerziekte heeft, en hij vrijwel alles met zoetstoffen eet en drinkt. Hij ondervond toch wel redelijk wat bijwerking van deze stoffen.

[vitaminepaultje]

probeer de natuurlijke zoetstoffen eens zoals stevia.

Veel mensen drinken hun koffie met suiker: één schepje, twee schepjes, soms wel drie. Zo'n hoeveelheid is van de bijzondere, maar natuurlijke zoetstof stevia niet aan te raden. Een mespuntje van dit mierzoete middel maakt het donkere vocht al rijp voor de gootsteen.

Stevia komt uit een plantje dat van oorsprong alleen in het noordelijke deel van Zuid-Amerika voorkomt. Inwoners van Paraguay en Brazilië gebruiken de gedroogde bladeren al honderden jaren voor het zoeten van hun thee.

De Paraguayaanse botanist dr. M. S. Bertoni beschreef in 1899 de plant als eerste. Wat hem opviel, was de intens zoete smaak van de bladeren en het aftreksel daarvan. In 1918 suggereerde hij al dat stevia mogelijk de traditionele suiker zou kunnen vervangen. Want, zo stelde hij, de plant is niet giftig en goedkoper dan bietsuiker.

In Japan en Korea beheerst stevia het grootste deel van de zoetstoffenmarkt. Landen zoals Paraguay, China en Maleisië verbouwen Stevia rebaudiana voor het gedroogde blad en de zuivere zoetstof stevioside. In Japan was het natuurlijke product jarenlang de enige toegelaten suikervervanger. Sinds 1970 is het gebruik van een aantal synthetische zoetstoffen niet meer toegestaan. Het vermoeden rees toen dat ze wel eens kankerverwekkend kunnen zijn.

In de Verenigde Staten is het gebruik van stevia juist verboden voor bijvoorbeeld het zoeten van frisdranken. In 1990 dwong de Amerikaanse voedings- en geneesmiddelenautoriteit FDA verschillende bedrijven de verkoop te staken omdat het middel niet was geregistreerd. Sinds 1995 mag het wel worden gebruikt als voedingssupplement. Het valt daarmee in de categorie van vitaminen en mineralen. Het blijft verboden gebruik te maken van de zoetende eigenschappen van de stof of daarnaar te verwijzen.

De Europese Unie gaat nog een stap verder. Daar is stevia zelfs volledig van de markt verbannen. "Dit verhaal is verweven met corruptie", stelt professor J. M. C. Geuns, verbonden aan de Katholieke Universiteit Leuven, België. Volgens hem zit een lobby van de suiker- en zoetstoffenindustrie achter het Europese verbod.

In Nederland is de extractvorm wel verkrijgbaar, maar met de vermelding "alleen voor uitwendig gebruik". Stevia zou namelijk pijn en irritatie verminderen bij huidaandoeningen zoals acne en eczeem. Daarnaast zou stevia de genezing van wonden verbeteren. Een ander alternatief is internet; via deze weg zijn buitenlandse producten verkrijgbaar.

Over synthetische zoetstoffen wil Geuns niets zeggen. "De fabrikanten gaan mij dan als rechtstreekse tegenstander beschouwen. Ik wil vooral pleiten voor stevia." Dat aspartaam slecht is voor de gezondheid moet hem echter wel van het hart. "Onlangs bewees degelijk onderzoek de negatieve effecten. Eigenlijk wisten we dit al langer."

Karamel Het blad van de steviaplant is zo'n dertig keer zoeter dan kristalsuiker. In gezuiverde vorm is de zoetstof uit de plant -stevioside- zelfs 300 keer zoeter. Er is dus maar een druppel extract nodig om een kopje koffie een heerlijk gesuikerde smaak te geven.

Ter illustratie noemt Geuns het maken van jam. De maatstaf die hij noemt zal velen bekend voorkomen: 1 kilo vruchten op 1 kilo suiker. Bij gebruik van gedroogde steviabladeren -dertig keer zoeter- zou dat uitkomen op 33 gram per kilo vruchten. Geuns: "Deze hoeveelheid is echter al te veel. De jam is dan niet meer te eten."

Het toevoegen van stevia aan voedingsmiddelen, in plaats van traditionele suiker en synthetische zoetstoffen, heeft belangrijke voordelen, stelt Geuns. Zo is de caloriearme stof aantrekkelijk voor mensen met overgewicht; de darmen kunnen het nauwelijks opnemen. Diabetespatiënten kunnen stevia zonder problemen gebruiken en de stof is het veilig voor mensen met de aangeboren stofwisselingsstoornis phenylketonurie (PKU).

Het "zoete kruid van Paraguay" kan, in tegenstelling tot sommige synthetische zoetstoffen, zonder problemen worden gekookt. Tot 200 graden Celsius blijft stevioside stabiel, zonder dat het karamelliseert. Bij verhitting van suiker gebeurt dat wel. De bruingekleurde bestanddelen die dan ontstaan, zijn mogelijk kankerverwekkend.

Capsules In kleine hoeveelheden is stevia geschikt voor het zoeten van allerlei voedingsmiddelen, zoals frisdranken, yoghurt en snoep. Per dag krijgt iemand dan enkele tientallen tot honderden grammen van de stof binnen. Bij hogere doseringen (750-1500 milligram per dag) blijkt de stof gunstige eigenschappen te hebben voor mensen met diabetes type II en hoge bloeddruk, zonder dat er bijwerkingen ontstaan. "Zo'n hoeveelheid is verpakt in capsules. Anders zou de smaak veel te sterk zijn", aldus Geuns.

Type-II-diabetes is mogelijk te behandelen met stevioside, de gezuiverde plantenstof. "De patiënt moet nog gevoelig zijn voor insuline. Stevioside blijkt het bloedsuiker dan drastisch omlaag te kunnen brengen", zegt de hoogleraar. Voordeel van dit middel tegenover klassieke medicijnen is dat de werking afhankelijk is van de glucoseconcentratie in het bloed. "Bij basale waarden doet het niets." Bij mensen die insuline spuiten, schommelen de waarden daarentegen vaak tussen te hoog en te laag. "Dit is een fantastisch voordeel van stevia", stelt Geuns.

Chinees onderzoek laat zien dat een hoge dosering de bloeddruk van hypertensiepatiënten aanzienlijk verlaagt, zonder dat er bijwerkingen optreden. Geuns benadrukt echter dat er nog een zorgvuldiger studie moet komen, die de effecten op een normale of lage bloeddruk onder de loep neemt. "Een proef met mensen kost ongeveer 1 miljoen euro. Op dit moment proberen we nog geld los te weken voor dit project."

Geuns hoopt dat het gebruik van stevia in het voorjaar van 2007 toegestaan wordt. Een commissie van de Wereldgezondheidsorganisatie zal zich dan buigen over het onderzoek naar de werking en de veiligheid van de zoetstof. "We kunnen haar er dan hopelijk van overtuigen dat er genoeg bekend is. Als deze commissie toestemming geeft, accepteert de Europese Unie stevia misschien ook.

TNHC verkoopt dit ook en tevens sommige reformhuizen.

[Miss Deadlift]

Aspartaam is een methanolverbinding. Methanol wordt door het lichaam omgezet in het giftige mierenzuur. Doordat slechts minimale doses worden gebruikt, blijven eventuele bijwerkingen beperkt tot hoofdpijn en epileptische aanvallen.

beperkt tot epileptische aanvallen ,lol
De bijwerkingen van saccharine en mannitol zijn ook niet mis trouwens.



Ik kan mij voorstellen dat als dit gaat reageren methanol inderdaad een vertrekkende groep is.Daar had ik nooit aangedacht eigenlijk Misschien is het ook wel te maken als ethanolverbinding,dan is het iets minder giftig en kun je er hoogstens een beetje tipsy van worden

De reden waarom getwijfeld zordt aan de veiligheid zou meen ik voortkomen uit het feit dat de aminozuren in aspartaam op een onnatuurlijke manier aan elkaar gekoppeld zijn zodat de spijsverteringsenzymen het niet kunnen afbreken.Ik kan me zelf vrij weinig voorstellen bij de schadelijkheid ervan maar dat bewijst niets
Er wordt toch wel onderzoek naar gedaan.Bovendien wordt het op grote schaal op mensen getest,die het geheel vrijwillig kopen en innemen,dus als het schadelijk is zal dat hoogstwaarschijnlijk wel een keer aan het licht komen