leuk stukje over bcaa's

[luppie]

Werking
De aminozuren met een vertakte keten zijn het meest bekend onder hun Engelstalige afkorting: BCAA (Branched Chain Amino Acids). De drie aminozuren in deze groep zijn van belang voor voor een aantal vitale weefsels en organen waaronder het immuunsysteem, het centrale en perifere zenuwstelsel en het spierweefsel. De aminozuren L-leucine, L-isoleucine en L-valine vormen zo'n 30% van het eiwit in het spierweefsel en gedragen zich in het lichaam als stikstofleveranciers, die de spieren assisteren in het maken van de energie en de aminozuren die nodig zijn voor groei en herstel van spierweefsel. Daarnaast zijn BCAA's bouwstoffen van de flexibele kant van de immunoglobulinen; substanties die het humorale deel van het immuunsysteem vormen.

BCAA's zijn glycoliseerbare aminozuren die vooral als energiebron gebruikt worden als er sprake is van psychische en/of fysieke overbelasting (distress). Een situatie die meer regel is dan uitzondering in de huidige maatschappij. Ook een tekort aan glutamine zorgt voor hoger verbruik van BCAA's, omdat van deze drie aminozuren glutamine gemaakt kan worden.

Distress, een tekort aan glutamine (b.v. bij darmproblemen) en een absolute deficiëntie van de vertakte aminozuren leidt onvermijdelijk tot verlies van spiermassa en immunoglobulinen. Men ziet dan ook dat mensen die lijden aan distress verhoogd gevoelig zijn voor ontstekingen van weefsels en organen die behoren tot het Common Mucosal Immune System. De belangrijkste organen hiervan zijn de darm, de ademhalingsorganen, keel-, neus- en mondholte en de huid. Verkoudheden, chronische faringitis, colitis en ook chronische gevoelens van moeheid zijn een aantal van de symptomen en aandoeningen die dan kunnen ontstaan. Spierproblematiek door een tekort aan BCAA's variëren van spierpijn tot en met spierscheuren. Ook zogenaamde Repetitive Strain Injuries aan spierweefsel (RSI) kunnen optreden door tekorten aan L-leucine, L-isoleucine en L-valine vanwege de verminderde belastbaarheid van dit weefsel bij BCAA- tekorten. Suplementatie met BCAA's bij deze aandoeningen is dan ook sterk geïndiceerd.

BCAA's hebben op centraal neurologisch niveau invloed op de productie van een aantal belangrijke neurotransmitters zoals serotonine en dopamine. Serotonine en dopamine worden gevormd vanuit respectievelijk L-tryptofaan en L-tyrosine, waarbij de laatste substantie op haar beurt wordt gevormd uit L-fenylalanine. De drie genoemde stoffen behoren tot de groep van aromatische aminozuren. Deze aminozuren staan in de hiërarchie van biologische prioriteiten bovenaan. Dit betekent dat ten eerste de lever deze aminozuren met prioriteit opneemt en synthetiseert. En ten tweede dat deze aminozuren de bloed-hersenbarrière gemakkelijker passeren dan andere aminozuren, waaronder de BCAA's. Bij leveroverbelasting ziet men dan ook vaak een verschuiving van de pool aan aminozuren in het bloed ten voordele van tyrosine en tryptofaan en ten nadele van BCAA's. Met als mogelijk gevolg dat de hersenen te hoge hoeveelheden aromatische aminozuren kunnen gaan bevatten. Dit overschot kan worden omgezet in zogenaamde fake hormonen, stoffen die verantwoordelijk kunnen zijn voor ernstige psychologische problematiek en zelfs psychiatrische aandoeningen zoals zelfbeeldstoornissen en schizofrenie. Dit laatste ziektebeeld blijkt dan ook een van de ernstige gevolgen te zijn bij mensen die lijden aan levercirrose en hepato-encefalopathie. Suplementatie van BCAA's is dan ook geïndiceerd.

Binnen de sport en de orthopedie hebben BCAA's hun waarde ruimschoots bewezen. Onderzoeken uit de chirurgie en orthopedie laten zien dat doelmatige opname van deze aminozuren (tezamen met de synergisten vitamine B6, vitamine C, zink en magnesium) de ontwikkeling van de spierdoorsnede en spiermassa bevordert. Na een krachttraining kan de inname van enkele grammen BCAA de stofwisseling in de spiercelkernen (RNA-polymerase (ribonucleïne zuur) dermate positief beïnvloeden, dat dit resulteert in een grotere spierdoorsnede en hoeveelheid samentrekkende proteïnen, waardoor ook de kracht toeneemt.

Deze anabolische werking wordt met name gewaardeerd door sporters en ter ondersteuning van herstel na trauma (bijvoorbeeld operaties). Daarnaast stimuleren vertakte aminozuren de productie van insuline, hetgeen weer de opname van aminozuren door het spierweefsel ondersteunt en afbraak van spierweefsel vertraagt. Vertakte keten aminozuren zijn zeer veilig. Een mogelijk teveel wordt omgezet in andere aminozuren of in energie.
Indicaties
spierontwikkeling

spierdystrofie

prestatieverbetering (sport)

herstel na verwonding of operaties

chronische nierinsufficiëntie

wondgenezing

ontstekingen binnen het common mucosal immune system

allergieën en pseudoallergieën

depressies

schizofrenie

psychologische stoornissen


Contra-indicaties
In de aangegeven dosering zijn van BCAA’s geen contra-indicaties bekend.
Bijwerkingen
Voor zover bekend veroorzaken BCAA-aminozuren in de aangegeven dosering geen bijwerkingen.
Interacties
De vertakte keten aminozuren worden gemakkelijk opgenomen en gaan competitie aan met aminozuren bij de absorptie. Daarom dienen BCAA-aminozuren tenminste een half uur voor de maaltijd te worden ingenomen. Interacties met reguliere of natuurgeneesmiddelen zijn mogelijk. Raadpleeg hiervoor een deskundige.
Dosering
Direct na een intensieve training of voor het slapen gaan ongeveer 3000-5000 mg BCAA aminozuren met vruchtensap innemen. Na extreem zware trainingen, wedstrijden of in de spieropbouwfase kan tot 9000 mg BCAA-aminozuren per dag worden ingenomen. Een soortegelijke aanbeveling geldt wanneer beschadigde musculatuur bij het helingsproces moet worden ondersteund.
Referenties
1. Berry HK, Brunner RL, Hunt MM, White PP. Valine, isoleucine, and leucine. A new treatment for phenylketonuria. Am J Dis Child 1990; 144: 539-43.

2. Blomstrand E, Ek S, Newsholme EA. Influence of ingesting a solution of branched-chain amino acids on plasma and muscle concentrations of amino acids during prolonged submaximal exercise. Nutrition 1996; 12: 485-90.

3. Blomstrand E, Newsholme EA. Effect of branched-chain amino acid supplementation on the exercise-induced change in aromatic amino acid concentration in human muscle. Acta Physiol Scand 1992; 146: 293-28.

4. Hood DA, Terjung RL. Amino acid metabolism during exercise and following endurance training. Sports Med 1990; 9: 23-35.

5. Kato M, Miwa Y, Tajika M, Hiraoka T, Muto Y, Moriwaki H. Preferential use of branched-chain amino acids as an energy substrate in patients with liver cirrhosis. Intern Med 1998; 37: 429-34.

6. Louard RJ, Barrett EJ, Gelfand RA. Effect of infused branched-chain amino acids on muscle and whole-body amino acid metabolism in man. Clin Sci (Colch) 1990; 79:

7. MacLean DA, Graham TE, Saltin B. Branched-chain amino acids augment ammonia metabolism while attenuating protein breakdown during exercise. Am J Physiol 1994; 267: E1010-E122.

8. MacLean DA, Graham TE, Saltin B. Stimulation of muscle ammonia production during exercise following branched-chain amino acid supplementation in humans. J Physiol 1996; 493: 909-22.

9. Maddrey WC. Branched chain amino acid therapy in liver disease. J Am Coll Nutr 1985; 4: 639-50.

10. Marchesini G, Bianchi G, Rossi B, Brizi M, Melchionda N. Nutritional treatment with branched-chain amino acids in advanced liver cirrhosis. J Gastroenterol 2000;35 Suppl 12:7-12 2001; 35 Suppl 12: 7-12.

11. Platell C, Kong SE, McCauley R, Hall JC. Branched-chain amino acids. J Gastroenterol Hepatol 2000 Jul;15(7):706-17 2001; 15: 706-17

[DavyO]

Mooi stukje