Chroom is niet gevaarlijk !

[luppie]

Chroom Picolinaat niet schadelijk
Chroom Picolinaat heeft lange tijd onder vuur gelegen, maar of dat geheel terecht is geweest, blijkt uit onderstaande informatie.Chroompicolinaat is op dit moment een veel gebruikt supplement. In de afgelopen jaren is er een aantal publicaties verschenen waarin mogelijk schadelijke effecten van deze verbinding werd beschreven. Naar aanleiding hiervan is er bij een aantal mensen ongerustheid ontstaan. In dit artikel wil ik graag nader ingaan op de functies van chroom, de wetenschappelijke onderzoeken naar de werking en de veiligheidsaspecten.

Een onderzoek onder diabetici wees uit dat in de voedingsoplossing geen chroom was verwerkt. Toevoeging van chroom resulteerde in een correctie van de bloedsuikerwaarden. Naar aanleiding van dit voorval heeft de Amerikaanse overheid besloten dat chroom een essentieel mineraal is, waarvoor een RDA van 50-200 microgram werd vastgesteld.

Functies

Driewaardig (trivalent) chroom bevordert de werking van insuline in verschillende lichaamsweefsels(1). Insuline bevordert niet alleen de opname van glucose in de cel, maar beïnvloedt ook de eiwitstofwisseling(2,3,4). Onderzoek heeft aangetoond dat chroompicolinaat de internalisatie (opname in het inwendige van de cel) van insuline in spiercellen verhoogt, waardoor de opname van glucose en leucine (een van de zogenaamde vertakte ketenaminozuren, noodzakelijk voor de opbouw van spierweefsel) toeneemt(9). Daarnaast verhoogt chroom het aantal insulinereceptoren op cellen, de gevoeligheid van bètacellen (insulineproducerende cellen in de alvleesklier) en stimuleert het insuline receptorenzymen, waardoor een netto toename van de gevoeligheid voor insuline in het lichaam optreedt(12). Klinische onderzoeken hebben aangetoond dat het gebruik van chroompicolinaat invloed heeft op de zogenaamde “lean body mass”, oftewel het vetvrije lichaamsgewicht(6,7,8). Naast een toename van spierweefsel werd een toename van de vetverbranding waargenomen.

Toepassing

Deze ontdekkingen hebben geleid tot toepassing van chroom in een aantal situaties. Bij overgewicht wordt chroom toegepast om vetweefsel te verliezen en spierweefsel toe te laten nemen. Bij patiënten met insulineresistentie (variërend van Syndroom X tot diabetes mellitus type II) kan chroom worden gebruikt om (in combinatie met andere elementen als zink, biotine, vitamine B3) de insulineresistentie te verminderen. Recent onderzoek heeft ook aangetoond dat een hoog bloedsuikergehalte door gebruik van corticosteroïden gecorrigeerd kan worden(11).


Veiligheid

In 1995 verscheen een onderzoek waarin de veiligheid van chroompicolinaat in twijfel werd getrokken(13). In dit onderzoek werden ovariumcellen van hamsters blootgesteld aan een aantal chroomverbindingen, te weten chroomnicotinaat, chroompicolinaat en chroomchloride. Alleen chroompicolinaat in de hoogste dosering (1.0 mM) gaf een hoger aantal DNA-beschadigingen dan de andere verbindingen. Deze concentratie is 3000 maal hoger dan de concentratie in het bloed van chroompicolinaatgebruikers. Daarnaast werd in het onderzoek het picolinezuur als clastogeen (DNA-beschadigend agens) genoemd, omdat de andere chroomverbindingen de clastogene effecten niet vertoonden.

Picolinezuur is een metaboliet van L-tryptofaan, die wordt geproduceerd in de lever en nieren van zoogdieren, om vervolgens naar de alvleesklier te worden getransporteerd. Hier heeft het een functie om mineralen uit de voeding te binden en opneembaar te maken. Onderzoek heeft uitgewezen dat een gezonde jonge man per dag 14 mg. picolinezuur met de urine uitscheidt. Een capsule met 200 microgram elementair chroom (als picolinaat) levert 1.4 mg. picolinezuur, ofwel een tiende van de normale dagelijks uitgescheiden hoeveelheid. Clastogene werking wordt met picolinezuur pas bereikt in een concentratie van 2.5-3.0 mM, wat nog 2.5 tot 3 maal hoger is dan in het onderzoek van Stearns als maximum werd gebruikt. Door deze hoge concentratie is dit effect voor het normale gebruik van voedingssupplementen met chroompicolinaat niet relevant.

Een tweede onderzoek waarin de veiligheid van chroompicolinaat in twijfel werd getrokken verscheen in 1999(14). In dit onderzoek wordt beschreven dat trivalent chroom, in aanwezigheid van reducerende stoffen (antioxidanten als bijvoorbeeld vitamine C, cysteïne, alfa-liponzuur etc.) in staat is te reageren tot tweewaardig (divalent) chroom, en daarbij aanleiding kan geven tot radicaalvorming. Dit geldt eigenlijk voor alle overgangsmetalen (metalen zoals zink, ijzer etc), die tegelijkertijd essentieel zijn voor het lichaam. De aanwezigheid van antioxidanten beschermt tegelijkertijd tegen schadelijke gevolgen van radicaalvorming.

In 2003 verscheen een artikel in de PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences) waarin opnieuw een DNA-beschadigend effect werd beschreven (16). In dit geval werd het onderzoek niet op gekweekte cellen, maar op fruitvliegjes uitgevoerd. Beschadiging van het DNA bij deze insecten trad reeds op bij een concentratie van 10,4 microgram per kilogram voedsel. Hieruit blijkt direct dat een fruitvliegje geen betrouwbaar model is voor dit onderzoek: bij zoogdieren als ratten bijvoorbeeld treden verschijnselen van een chroomgebrek op wanneer de concentratie chroom minder is dan 100 microgram per kilo voedsel! Blijkbaar bestaat er een veel hogere gevoeligheid voor beschadiging door vrije radicalen bij deze insecten.

Samengevat gaat het bij chroompicolinaat dus om een bewezen effectief supplement, waarbij (zoals bij alle mineralen) overdosering vermeden dient te worden. Schadelijke effecten zijn vastgesteld in onrealistische doseringen, en uitsluitend in celkweken of bij insecten. Langdurig toedienen van hoge doseringen (enkele duizenden malen de inname van een normaal supplement) aan ratten gaf ook na langere tijd (1/2 jaar) geen aanwijzing voor het ontstaan van orgaanschade(15).

Gebruik van meer dan 200 microgram (zoals in onderzoeken is toegepast bij o.a. type II diabetes en een verstoorde glucosehuishouding door gebruik van corticosteroïden) dient onder begeleiding van een arts / therapeut plaats te vinden. Dit geldt overigens voor iedereen die chroomsuppletie wil toepassen bij gelijktijdig gebruik van geneesmiddelen die de bloedsuikerspiegel verlagen.








bron: ActiveCare - Chroom Picolinaat niet schadelijk

[Big'r]

Je wordt overwhelmed met BS op het internet. Mijn insteek is dat ik NIKS van wie dan ook aanneem zonder dat ik het zelf heb gecontroleert.
En tot nu toe is gebleken dat bij bijna alles - wat ik las waar ik twijfels over de geloofwaardigheid kreeg - erop neer kwam dat er nogal wat nuance verschillen in de conclusies getrokken mogen worden of, net zo vaak, dat het gewoon keihard bewezen gelogen was!!!

Veel sites die informatie brengen met "wetenschappelijke onderbouwing" zoals deze site zouden gewoon keihard verboden mogen worden wat mij betreft.

Origineel gepost door luppie

Klinische onderzoeken hebben aangetoond dat het gebruik van chroompicolinaat invloed heeft op de zogenaamde “lean body mass”, oftewel het vetvrije lichaamsgewicht(6,7,8). Naast een toename van spierweefsel werd een toename van de vetverbranding waargenomen.

2 van de genoemde studies kan ik geen informatie over vinden, maar de hierboven getrokken conclusies over LBM of vetverbranding zijn beide onterecht over de 3e studie. Zoals je ziet is er sprake van een winst in BW en niet LBM. Dit is alleen bij vrouwen en alleen bij vrouwen die net beginnen met krachttraining:

Effects of chromium picolinate on beginning weight training students.
Changes in body weight (BW), a sum of three body circumferences (sigma C), a sum of three skinfolds (sigma SF), and the one-repetition maximum (1RM) for the squat (SQ) and bench press (BP) were examined in 59 college-age students (37 males [M], 22 females [F]) over a 12-week weight lifting program. Using a double-blind protocol, half of the students were given 200 micrograms/day chromium (Cr) in the form of chromium picolinate (CrPic) while the other half received a placebo (P). Therefore four groups were randomly formed: F-CrPic (n = 12), F-P (n = 10), M-CrPic (n = 18), and M-P (n = 19). All groups had significant increases in sigma C and significant decreases in sigma SF. No treatment effects were seen for the strength measurements, although the males experienced greater absolute increases. The only significant treatment effect found was due to the F-CrPic group gaining more BW (p = 0.0048) than the other three groups. It was concluded that CrPic supplementation had a greater effect on the females than on the males.


Heb zelf een tijd geleden een overzicht geplaatst van alle studies over Ch. Pic. in relatie tot lichaamssamenstelling die ik tegenkwam:
http://forum.dutchbodybuilding.com/f...er-dacht-49393

Origineel gepost door luppie

Toepassing

Deze ontdekkingen hebben geleid tot toepassing van chroom in een aantal situaties. Bij overgewicht wordt chroom toegepast om vetweefsel te verliezen en spierweefsel toe te laten nemen.

Niet terecht dus. Tenzij er een enorme hoeveelheid studies buiten pubmed om bestaat die allemaal "toevallig" het tegendeel aantonen. Statistisch gezien nogal onwaarschijnlijk.